
Komiks pomaga wprowadzić dzieci w temat zajęć. Przedstawia bohaterkę i realia dawnej apteki, a jednocześnie przygotowuje do dalszej pracy. Przedmioty i czynności poznane w opowieści stają się punktem odniesienia podczas eksperymentów.
Czy można dokładnie odmierzać „na oko”? Czy każda łyżeczka mieści tyle samo? Co zmienia rozdrobnienie rośliny? Czym różni się rozpuszczenie substancji od jej wymieszania z wodą?
Dzieci nie otrzymują od razu gotowych odpowiedzi. Szukają ich poprzez doświadczenia. Mogą sprawdzić swoje pomysły, zauważyć różnice i wyciągnąć wnioski z tego, co zaobserwowały. Wiedza z opowieści zyskuje w ten sposób praktyczny wymiar.
Ważna jest również forma komiksów wykorzystywanych w programie. Ilustracje do poszczególnych etapów stworzyła artystka. Każda opowieść zyskała dzięki temu autorski styl i indywidualny charakter.
Komiks łączy treści edukacyjne z ilustracją i opowiadaniem historii. Daje dzieciom możliwość poznawania zagadnień naukowych w innej formie niż opis czy instrukcja doświadczenia. Może też stać się okazją do rozmowy o tym, jak obraz i słowo wspólnie budują opowieść.
W programie „Być jak Ignacy” komiks jest jednym ze sposobów na zainteresowanie dzieci nauką. Towarzyszy doświadczeniom, wprowadza w temat i daje pretekst do zadawania kolejnych pytań.
Takie połączenie pozwala przejść od lektury do działania. Najpierw dzieci poznają historię, później sprawdzają wybrane zagadnienia samodzielnie. Nie tylko słuchają o pomiarach czy właściwościach substancji, lecz także obserwują je podczas zajęć.
Komiks nie zastępuje eksperymentu. Pomaga go rozpocząć, osadzić w opowieści i rozbudzić ciekawość tego, co wydarzy się dalej.